Pravo na najnižu penziju u Federaciji BiH od 666 KM nemaju svi pezioneri, iako se u javnosti često stvara utisak da je taj iznos zagarantovan svima koji su ostvarili pravo na penziju u Federaciji Bosne i Hercegovine.
U praksi, razlika između obračunate i najniže penzije pravi ključnu razliku koju mnogi ne razumiju. Penzija koju neko stvarno zaradi na osnovu staža i uplaćenih doprinosa može biti znatno niža, primjerice 380 KM. Međutim, Federacija u određenim slučajevima doplaćuje razliku do propisanog minimuma od 666 KM.
Ta doplata nije automatsko pravo za sve penzionere.
Radi se o iznosu koji se finansira iz budžeta Federacije BiH i koji ima karakter socijalne korekcije. Upravo zbog toga postoji dodatni uslov koji nije uvijek jasno komuniciran.
Pravo na doplatu do najniže penzije vezano je za prebivalište u Federaciji BiH.
To znači da penzioner koji je pravo na penziju ostvario u Federaciji, ali ima prijavljeno prebivalište u Republici Srpskoj ili živi izvan Bosne i Hercegovine, može ostati bez ove doplate. U tom slučaju isplaćuje mu se samo iznos koji je stvarno obračunat prema njegovom radnom stažu i uplatama.
Drugim riječima, ako je nečija penzija obračunata na 380 KM, a nema prebivalište u Federaciji, neće primati 666 KM, nego samo tih 380 KM.
Ovakvo rješenje proizlazi iz načina na koji je sistem postavljen. Entitet finansira doplatu do najniže penzije za svoje rezidente, dok se osnovna, zarađena penzija isplaćuje bez obzira na mjesto stanovanja.
Zbog toga dolazi do čestih nesporazuma, jer se u javnosti govori o “najnižoj penziji” kao da je riječ o univerzalnom pravu, iako je u stvarnosti riječ o kombinaciji zarađenog iznosa i budžetske doplate koja zavisi od mjesta prebivališta.
